Peter Verhelst


© Chris Ward
}
Frankfurter Buchmesse
Gastland 2016
EN NL DE

Peter Verhelst

1962, Brugge
Dichter. Romancier. Theatermaker.


Peter Verhelst wist dat hij schrijver wilde worden toen hij een boek van Ivo Michiels van zijn vader leende. Hij debuteerde in 1987 met de dichtbundel Obsidiaan, een verzameling hechte, obsessieve gedichten waarin liefde, seksualiteit en dood een grote rol spelen. Doorheen de jaren negentig publiceerde Verhelst verschillende romans en toneelstukken. Het grote publiek bereikt hij voor het eerst met zijn roman Tongkat (1999), waarmee hij de belangrijkste Nederlandstalige literaire prijzen won. Samen met illustrator Carll Cneut maakt hij het kinderboek Het geheim van de keel van de nachtegaal (2008). Het duo kaapte er de ene na de andere prijs mee weg. Zijn meest recente roman, De kunst van het crashen (2015), vertrekt vanuit zijn persoonlijke ervaringen bij een zwaar verkeersongeluk. Zijn werk werd in 15 talen vertaald.

Links

  http://www.peterverhelst.be/   Vlaams Fonds voor de Letteren   Vertalingen   Prometheus   Secession

Onlangs vertaald in het Duits

De Kunst van het Crashen
Prometheus, 2015




















Peter Verhelst reed op de autosnelweg toen hij bij het inhalen over het wiel reed van een vrachtwagen. Hij ging drie keer over de kop, en overleefde wonderbaarlijk. In de luttele seconden van de crash ontstond er een scheur in tijd en ruimte.

Verhelst beschrijft op weergaloze wijze de plekken en tijden waar hij tijdens het ongeval een glimp van opving. De ultieme ruimte waar alles samenkomt is het eiland Sandy – ‘een traumaruimte waar in comatijd wordt gerekend en dat zich bevindt op de lengte- en breedtegraden van alle plekken ter wereld waar alle levende wezens enkele seconden of enkele uren verloren. De vermisten, de vergeters, zij die vergeten zijn, de verliezers, de spoorlozen, de dodo’s, de mammoeten en de sokken.’

De kunst van het crashen is een volstrekt originele roman, een tour de force vol verhalen-in-verhalen waarbij het geheel zo ontzettend veel groter is dan de optelsom van de delen. Naast het autobiografische element van de crash en het herstel, worden we als lezer getrakteerd op een poëtische taalrijkdom en een verbeeldingskracht die zijn gelijke niet kent.
De kracht en vitaliteit die het boek in zich draagt, maakt het voor mij (nu al) tot het beste boek van 2015.

Tzum

Je leest en dan herlees je, en de verrassing en het genot verhevigen nog. Het klinkt eigenaardig, maar het is een waarheid: Wat een geluk, dit auto-ongeval.

Cobra.be