Wytske Versteeg


© Eline Spek
}
Frankfurter Buchmesse
Gastland 2016
EN NL DE

Wytske Versteeg

1983, Leiden
Schrijver, essayist en politicoloog.

Versteeg debuteerde met het non-fictie boek Dit is geen dakloze (2008), dat ontstond uit haar ervaring als vrijwilligster bij een daklozenorganisatie. Met haar romandebuut De wezenlozen (2012), over de ontwrichtende werking die ouders kunnen hebben op het leven van hun kinderen, won ze de Vrouw Debuutprijs. Met haar tweede roman, Boy (2013) won ze de BNG Literatuurprijs. In dit boek, over de zoektocht van een moeder naar de onopgehelderde dood van haar adoptiezoon, beschrijft ze met genadeloze precisie het menselijk tekort. De vertaalrechten werden verkocht aan Duitsland, Groot-Brittannië, Denemarken en Turkije. In 2015 verscheen de roman Quarantaine, die opnieuw zeer enthousiast onthaald werd in de pers. Versteeg schrijft naast boeken ook essays, gedichten en toneelteksten.

Links

  Lezing Wytske Versteeg 02.08.2016   Vertalingen   Nederlands letterenfonds   Wytske Versteeg   Prometheus   Klaus Wagenbach

Onlangs vertaald in het Duits

Boy
Prometheus, 2013



Na een klassenuitje naar het strand lijkt Boy van de aardbodem verdwenen. Zelfmoord, concludeert de politie nadat zijn lichaam weer is opgedoken. Maar met die conclusie kan zijn (adoptie)moeder niet leven.

Vastbesloten om degene te vinden die verantwoordelijk is voor Boys dood, volgt ze het spoor naar dramadocente Hannah, die de klas die dag begeleidde. Zij is inmiddels een nieuw leven begonnen op het platteland van Bulgarije en verwelkomt haar nietsvermoedend. Terwijl de sneeuw begint te vallen, raken de twee vrouwen verwikkeld in een beklemmende relatie waarin niets is wat het lijkt. Als het vertrouwen groeit begint Hannah haperend aan het verhaal van Boy. Zijn moeder denkt ondertussen maar aan een ding: wraak.

Boy is een scherp, subliem boek over de invloed van verdriet. Het is de indrukwekkende opvolger van De wezenlozen, Wytske Versteegs weergaloze debuutroman, die op de longlist van de ako Literatuurprijs en de Opzij Literatuurprijs terechtkwam.
Extreem, onafgebroken drama, ingeklonken tot een strakke tweehonderd pagina’s. Met haar beschouwende, haast achteloze toon houdt Versteeg het leed toch op afstand, waardoor de lezer kan blijven ademen een knap evenwicht.

Vrij Nederland, Het Financieel Dagblad

Eén grote ontdekking. Je zou het vaker willen zeggen over een debuut, maar vaak komt het er niet van: Nederland is een schrijver rijker. (…) Het is af en toe bijna beangstigend dat er iemand is die in 1983 geboren is en die dit al lijkt te weten van mensen die veel ouder zijn dan zij zelf is.

NRC Handelsblad